mdleć
daw.
- tracić siły, słabnąć, więdnąć.
W lekturach
Ziębnie bo cnota, gdy widzi, ano cześć jej należącą odejmują od niej; zaś gdy ludzie leniwe a nikczemne nad nię przekładają, wtedy albo w pracach mdleje i wątleje, albo do czego nowego bywa zapędzona.
A nam mdleje Chodkiewicz.
Mdleje zaraz, a zbywszy siły przyrodzonej,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu O poprawie Rzeczypospolitej — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.