Czytam Lektury

mdleć

daw.

  1. tracić siły, słabnąć, więdnąć.

W lekturach

Ziębnie bo cnota, gdy widzi, ano cześć jej należącą odejmują od niej; zaś gdy ludzie leniwe a nikczemne nad nię przekładają, wtedy albo w pracach mdleje i wątleje, albo do czego nowego bywa zapędzona.
O poprawie Rzeczypospolitej, Frycz Modrzewski, Andrzej · O obyczajach
A nam mdleje Chodkiewicz.
Transakcja wojny chocimskiej, Potocki, Wacław · Wojny chocimskiej część siódma
Mdleje zaraz, a zbywszy siły przyrodzonej,
Treny, Jan Kochanowski · Tren V. (Jako oliwka mała pod wysokim sadem...)

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu O poprawie Rzeczypospolitej — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.