Czytam Lektury

lutnia

muz.

  1. instrument szarpany, posiadający od 6 do 16 strun, znany od starożytności, w renesansie również symbol sztuki poetyckiej; tu daw. forma B.lp: lutnią, dziś: lutnię.
  2. instrument muzyczny strunowy w kształcie gruszki o dnie wypukłym, popularny zwłaszcza w XV-XVII w.; tu: symbol sztuki poetyckiej.
  3. tu: symbol poezji, sztuki poetyckiej.
  4. dawny instrument strunowy szarpany.

W lekturach

Za panią szły panny dworskie, niektóre starsze, niektóre jeszcze niedorosłe, w różowych i liliowych wianuszkach na głowach, po większej części z lutniami w ręku.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział drugi
Lecz zaledwie echa te umilkły, ozwał się drugi chór, na lutniach srebrnych pieśń swą grając.
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · U królowej Tatry
A przy tym w złote gęśli albo w lutnią grają.
Pieśni, Jan Kochanowski · Księgi pierwsze — Pieśń IX (Chcemy sobie być radzi?)
Ani dla mojej lutni, ani dla imienia:
Testament mój, Słowacki, Juliusz · Testament mój
Ale i lutnia dziedzicznym prawem spaść miała;
Treny, Jan Kochanowski · Tren VI. (Ucieszna moja śpiewaczko, Safo słowieńska...)

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.