Czytam Lektury

Lukullus

117–56 p.n.e.

  1. rzym. wódz i polityk; znany z wystawnego trybu życia, m.in. postawił liczne luksusowe rezydencje, założył wiele ogrodów egzotycznych oraz sprowadzał ze Wschodu wiele dzieł sztuki; słynął również jako smakosz, wyprawiając uczty, których przepych i wykwintność serwowanych dań stał się przysłowiowy.
  2. rzymski wódz i polityk; znany z wystawnego trybu życia, m.in. postawił liczne luksusowe rezydencje, założył wiele ogrodów egzotycznych oraz sprowadzał ze Wschodu dzieła sztuki; słynął również jako smakosz, wyprawiający uczty z najdroższymi i najbardziej wyszukanymi daniami.

W lekturach

Bezsenne noce Lukullusa,
Kwiaty polskie, Tuwim, Julian · Rozdział pierwszy
— Stanowczo dzisiaj uczta u nas — wykrzyknął Coquenard — uczta prawdziwa, epulae epularum; Lukullus przyjmowany przez Lukullusa.
Trzej muszkieterowie, Aleksander Dumas (ojciec) · Rozdział V. Obiad u prokuratora

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Kwiaty polskie — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.