Czytam Lektury

kurniawa

reg.

  1. zadymka (z gwary góralskiej, którą Sienkiewicz wykorzystywał do naśladowania języka staropolskiego).
  2. kurzawa.

W lekturach

— Hej, kurniawa też to, kurniawa!
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dwudziesty szósty
Błękitne śniegi porywają się z ziemi, a nieprzejrzane pustkowia dymią od kurniawy.
Popioły, Stefan Żeromski · Noc zimowa

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.