krynica
daw., poet.
- źródło.
W lekturach
Oblanej krynicami, płodnej matki zwierza.
Stańże, duszo, nad krynicą,
Z czterech krynic srebrzyste biegły tam poniki,
Na dnie owej rozpadliny płynęła krynica, mieniąc się w świetle księżycowym jak wąż i biegąc wartko do rzeki.
Na dnie jarów biły krynice lub płynęły szeleszcząc po kamieniach bystre strumienie, wzbierające wiosną wodą ze stepowych śniegów.
Gdzie tryskają Skamandru dwoiste krynice...
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Iliada — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.