kiereja
z tur. kereke, daw.
- opończa, szuba, luźny płaszcz męski noszony w Polsce przez szlachtę w XVI-XVIII w.
- płaszcz ocieplany futrem.
W lekturach
Jeździł niegdyś czwórką wałachów i wspaniałymi saniami, z furmanem w złotawej liberii, otulał się niegdyś kiereją, srogimi niedźwiedziami podbitą...
Zmusił go do prędkiego wypicia winnej polewki, otulił niedźwiedzią kiereją, wyprowadził na dwór i wsadził do szerokich sanek, naładowanych zwierzyną.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Doktor Piotr — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.