kęs

daw., starop.

hebr. פַּת ( pat ): ‘kawałek, kęs, porcja’ [chleba]. Radak komentuje, że Abraham obiecał kawałek chleba, a przygotował obfitą ucztę. «Stąd [nauka], że sprawiedliwi mówią miało, ale robią dużo», zob. Radak do 18:5.
odrobinę, chwilkę.
kawałek, odrobina.
trochę, cokolwiek.

W lekturach

i kęs przystaje, czatująca.

Tak też wiadomość rzeczy uczciwych kęsa nie warta jest, jeśli do niej staranie i zabawa ku wykonaniu tych rzeczy nie przystąpi.

Ustąpcie kęs na stronę: sam sobie poradzę;

Chce pchnąć szablą Lipskiego kęs kirysu niżéj,

Bo to, co się wam kęs błyszczy,

Rannych kęs więcej było; pachołków z szeregu

Toż sam na on gruby tyr, skoro kęs odpocznie,

Nad prawo, kęs surowiej następował na nie.

Z utworu Transakcja wojny chocimskiej — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.