kauza
daw., z łac., daw., z łac., starop.
- tu: rozprawa sądowa, proces.
- sprawa.
W lekturach
Bo za tym prawa długo się przewłóczą, nakłady zbytnie bywają czynione; sprawy, albo kauzy, rozmaitymi a jakmiarz niezliczonymi limitacjami dni sądowi służących więcej, niż samymi rzeczami, bywają uwikłane, zatrudnione i ku wywikłaniu niepodobne uczynione, za c…
Krótko, niegotowością broni swojej kauzy;
Przyszedszy Marsjasz do króla, prosił, aby tę kauzę odłożył do domu, aby jej tu jawnie nie sądził przed ludźmi.
Te nieba, których dzisia sprawiedliwej kauzy
Ano Julius cesarz, gdy na sądzie siedział, sądząc sprawy, jako czyja przypadła, przyszła kauza jednego rycerskiego człowieka, który w wielu bitwach przy onym cesarzu bywał.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Transakcja wojny chocimskiej — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.