jasyr
daw., z tur.
- niewola; także ludność wzięta do takiej niewoli.
- niewola u Tatarów lub Turków.
- niewola tatarska.
W lekturach
„...Drugiego dnia podróży mojej zaszedłem do nieszczęsnej krainy, którą Tatarowie napadłszy, wybili, wydusili lub uprowadzili w jasyr wszystkie koguty i kokosze.
Bierzesz w jasyrcorda!
— Bo tu tatarską modą sobie poczynał i panny w jasyr brał.
Pana Milczka w jasyr wziąłem.
Więc ten zwierz ranny, a ów Wielki Lis, wódz Tatarów uprowadzających w jasyr kury i koguty — to jedno?
Znam ja ich, takich synów, bom jeszcze pod panem Koniecpolskim przeciw nim czynił — a chcecie waszmościowie wiedzieć, kto wziął w jasyr Gustawa Adolfa, to się nieboszczyka pana Koniecpolskiego spytajcie.
— Cóż to tu, jasyr?
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.