incognito
z łac., z wł. incognito : nieznany, niewiadomy, z wł., wł., dosł.: nieznany; z łac. incognitus
- z utajeniem swego nazwiska lub godności, nieoficjalnie, nie dając się poznać.
- potajemnie, nieoficjalnie, nie ujawniając swojej tożsamości.
- zatajając swoje prawdziwe nazwisko; w tajemnicy.
- utajenie tożsamości, anonimowość.
W lekturach
Najchętniej incognito!
— Czy wielmożny pan — zapytał Gaetano — wymieni swoje nazwisko, czy też woli zachować incognito?
I to wszystko nazywało się, że król mieszka nad morzem — incognito.
Pojedynki odbywane incognito po mniejszych miastach, oberżach i zajazdach nie wchodziły oczywiście w rachubę.
Józef Papkin incognito —
— Nie, Maciusiu (teraz doktór nie nazywał go królem, bo Maciuś był incognito nad morzem).
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Król Maciuś Pierwszy — tam to słowo pada najczęściej.
- prowizjaz łac.
- moratoriumz łac.
- jenodaw., gw.
- wiorstaz ros.
- doktór
- jenerałdaw.
- funtdaw.
- kajetdaw., z fr. cahier
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.