Czytam Lektury

hubka

  1. miąższ huby, grzyba rosnącego na pniach drzew, używany do rozniecania ognia z pomocą krzesiwa.
  2. wysuszony miąższ huby lub inny materiał łatwo się tlący, używany do rozniecania ognia.
  3. materiał łatwopalny, wytwarzany z huby (odmiany grzyba rosnącej na pniach drzew).

W lekturach

Wraz ozwał się szczęk krzesiwa o krzemień, iskry poczęły się sypać i przy ich migotliwym blasku ujrzał Zbyszko białe czoło, ciemne brwi i wysunięte naprzód usta dziewczyny, które dmuchały w zatloną hubkę.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dwunasty
Nazbierałem jaj, narwałem sitowia morskiego i ziół suchych, aby nazajutrz, roznieciwszy ogień, ugotować jaja, gdyż miałem przy sobie krzesiwo, hubkę i szkło palące.
Podróże Guliwera, Swift, Jonathan · Rozdział pierwszy
— rzekł Kokosiński — przyjechalibyśmy tu jeszcze z hubką.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział IV

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.