gonny
daw.
- wysoki i prosty, strzelisty (o drzewach).
- wysoki, smukły.
W lekturach
Także i z gonnych sosen, z dębów niepożytych.
Jak gdy ćma drwali rzuci się na las sosen gonnych, słychać tylko huk siekier i raz wraz wyniosłe drzewo jakieś spada w dół z trzaskiem straszliwym, tak co chwila któryś z rajtarów pochylał błyszczącą głowę i zwalał się pod konia.
Pełen olsz, topól gonnych a i wierzb jałowych.
Toż gonnych słupów rzędy, te sosnowe belki,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.