gładysz
daw., przestarz.
- człowiek układny i urodziwy (gładki).
- piękniś.
W lekturach
Wszakże ten obcy gładysz nie byłby zwiódł przecie
— Za młodych lat był ze mnie gładysz nie lada.
— Panie Michale — rzekł przy obiedzie Zagłoba — ty odjeżdżasz, a tymczasem Ketling powróci, a gładysz to nad gładysze!
Nasz był dość szpetny i przysadzisty, a ów jest chłop gładysz!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pan Wołodyjowski — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.