Czytam Lektury

dufać

daw.

  1. ufać, pokładać nadzieję.
  2. ufać, mieć nadzieję.

W lekturach

Żeby się tak miało co chłopa w pobliżu, można by i zamek wziąć, tak nam dufał...
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział trzynasty
Wolałbym być już sam, bo wówczas człek w fortele dufa.
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział VI
Są takie, które wbrew woli rodzicielskiej idą dufając, że Pan Jezus będzie po ich stronie, a cóż dopiero taka, która jest wolna...
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział XVIII
Raz jeszcze zalecając WMści pośpiech dufam, że miłość do ginącej ojczyzny najlepszą ci będzie ostrogą."
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXVIII
— Dufam, że przecie Chreptiów, do którego wreszcie nie tak daleko, nie będzie ostatnią stanicą od Dzikich Pól.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział XXI

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Pan Wołodyjowski — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.