dufać
daw.
- ufać, pokładać nadzieję.
- ufać, mieć nadzieję.
W lekturach
Żeby się tak miało co chłopa w pobliżu, można by i zamek wziąć, tak nam dufał...
Wolałbym być już sam, bo wówczas człek w fortele dufa.
Są takie, które wbrew woli rodzicielskiej idą dufając, że Pan Jezus będzie po ich stronie, a cóż dopiero taka, która jest wolna...
Raz jeszcze zalecając WMści pośpiech dufam, że miłość do ginącej ojczyzny najlepszą ci będzie ostrogą."
— Dufam, że przecie Chreptiów, do którego wreszcie nie tak daleko, nie będzie ostatnią stanicą od Dzikich Pól.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pan Wołodyjowski — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.