Dejanira
mit. gr.
- żona Heraklesa; zazdrosna o męża podarowała mu szatę nasyconą krwią centaura Nessosa, zabitego niegdyś przez Heraklesa; krew centaura, rzekomo mająca zapewniać wierność, była palącą trucizną; szata wżarła się w ciało herosa, który aby skrócić swoje męczarnie, zbudował stos pogrzebowy i rzucił się w płomienie. „Paląca koszula Dejaniry" jest synonimem nieznośnego, zabójczego cierpienia, które więzi ofiarę w swej mocy, od którego nie ma ucieczki. Tu koszulą tą ma być „czerep rubaszny", który należy kojarzyć z spuścizną sarmatyzmu: przez nią Polacy nie są zdolni do odpowiedzialnego i honorowego czynu patriotycznego, a jedynie do zabawy w wojaczkę.
- ukochana Heraklesa, porwana przez centaura Nessosa.
W lekturach
Przypomnieć musiał więc o Dejanirze:
Tę — Dejaniry palącą koszulę:
Nie myślał o tym wcale, co będzie czynił później; chodziło mu jedynie o chwilę bieżącą, o zdarcie koszuli Dejaniry.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Beniowski — tam to słowo pada najczęściej.
- Palladamit. gr.
- Hektormit. gr.
- Ledamit. gr.
- Parkimit. gr.
- Orfeuszmit. gr.
- Egidamit. gr.
- hymenz gr.
- Akteonmit. gr.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.