cyprys
mit. gr.
- drzewo żałobne, poświęcone przez Rzymian Plutonowi, ponieważ raz ścięte nie odrasta; uważa się, że było kiedyś używane do wyrobu trumien; Grecy i Rzymianie kładli do trumien gałązki cyprysu; jest to drzewo cmentarne.
- drzewo iglaste rosnące w płd. Europie; często ozdabiano cyprysami cmentarze, uważane są więc za symbol smutku i zadumy.
- drzewo o łuskowatych liściach i kulistych szyszkach, w staroż. Rzymie symbol żałoby.
- przydomek Afrodyty, bogini miłości, urodzonej z piany morskiej w pobliżu Cypru.
W lekturach
Oto jeden na cmentarzu Sybirskim szuka spocznienia, a drugi leży pod różami i cyprysami Sekwany.
Cyprys mnie w tobie obdarza,
Stanęli wreszcie pod cyprysem rosnącym blisko wejścia do izby.
I w lasy niewesołe cyprysowe żenie.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Anhelli — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.