Czytam Lektury

ciemięga

przestarz., daw.

  1. człowiek niezdarny, niedołęga.

W lekturach

Kto zaś był ciemięga i sam nie śmiał gadać, to mówniejszego od siebie posyłał.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział XVI
Najpierw, że mąż pani jest, na szczęście, ciemięgą i głupcem, następnie, że pani jesteś w kłopocie, z czego mocno się cieszę, bo mi to daje sposobność oddania się na twoje usługi, a Bogu wiadomo, czy nie jestem gotów rzucić się w ogień dla ciebie; na koniec, ż…
Trzej muszkieterowie, Aleksander Dumas (ojciec) · Rozdział XVIII. Kochanek i mąż

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Pan Wołodyjowski — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.