biesagi
daw., przestarz.
- hebr. אַמְתַּחַת ( amtachat ): ‘sakwa, biesaga’. Biesaga: podwójny worek przystosowany do przewieszania przez ramię lub przez siodło.
- podwójny worek przewieszany przez ramię albo przywiązywany do siodła.
- podwójny worek, który można przewiesić przez ramię lub przez siodło.
- podwójny worek lub torba ze skóry.
W lekturach
I włożyli zboże swe na osły swoje, i wyruszyli stamtąd.
To rzekłszy, poszedł wydobyć z biesagów wędzone mięsiwo i wędzoną rzepę, w którą zaopatrzyli się na drogę w obozie żmujdzkim, ale zaledwie złożył zapas przed Zbyszkiem, Maćko odwołał go do Arnolda.
W biesagi, na przypadek, gdyż mi coś mówiło
Jeszcze jedna taka kieska, a mógłbym porzucić dziadowskie biesagi i kupić sobie niewolnika...
— Gurdy — dodał jednooki — są napełnione wodą i w biesagach jest sporo prosa, tylko prochu znaleźliśmy mało.
Dała kostur, biesagi, z plecionym rzemieniem,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.