bełt
- nasada strzały, w której tkwią pióra (także: strzała do kuszy).
- strzała, grot.
- strzałę.
W lekturach
Sama się w bełt obróciła
Stal z łukiem i napinał bełt nastrzępion pióry,
O staję stamtąd znaleziono strzałę tatarską bez grotu, ale z całkowitą brzechwą i bełtem.
Warkot cięciw i świst pierzastych bełtów mieszał się z wyciem zwierząt i okrzykami podziwu widzów.
Odys niegdyś bełt puszczał, i było przeszytych
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.