bekiesza
z węg.
- długi, obszerny płaszcz podszyty futrem. Źródłosłów węgierski odwołuje się do nazwiska Kaspra Bekiesza, dowódcy węgierskiego w służbie Rzeczypospolitej.
- długie okrycie wierzchnie węgierskiego kroju ze stojącym kołnierzem.
- długi, męski płaszcz podbity futrem.
W lekturach
Wnet futra, opończe, bekiesze poczęły zawadzać, więc je rzucano w sanie.
Pan Andrzej, przybrany w zieloną aksamitną bekieszę, spinaną na złote pętlice a podbitą sobolami i w soboli kołpaczek z czaplim wichrem, wesół był, ochoczy i tak mówił do siedzącego obok pana Kokosińskiego:
I w bekieszce wytartej, rano na śniadanie
Miał na sobie zgrabną bekieszę z futrzanym kołnierzem i wełniane rękawiczki.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Popioły — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.