basałyk
daw., z tur.
- właściwie: bicz z kulą ołowianą na końcu.
- żart. małe, niesforne dziecko; urwis.
- tu: niezgrabiasz, niedołęga.
- bat; tu: bicie.
W lekturach
Jaguś wychodziła do niego niechętnie, pod strachem zawdy, bo jakby w niej do cna struchlało kochanie po mężowych basałykach, od czego nosiła jeszcze bolące ślady, ale zarówno bojała się Antka, gdyż zapowiedział groźnie, że jeśli nie wyjdzie do niego na każde z…
Basałyki mnie tam czasem oprymują, ale jednak, gdy ich długo nie widzę, to mi za nimi tęskno.
Wrócić i rano zasiąść przy śniadaniu z takim na gębie basałykiem?
Był to tłusty basałyk z czaszką nagą jak kolano, z policzkami obwisłymi, zadartym nosem i oczyma śledzia.
Basałyki mi dorastają, trzeba mi nowej uciechy!" — to niby na mnie fuknie, a na termin jest!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pan Wołodyjowski — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.