Czytam Lektury

Te Deum

łac.

  1. własc. Te Deum laudamus : Ciebie Boga wysławiamy; hymn kościelny, śpiewany przy szczególnie uroczystych okazjach.
  2. hymn znany od czasów wczesnochrześcijańskich, głoszący chwałę Boga ( Ciebie, Boże, wysławiamy ).

W lekturach

W Rzymie śpiewano Te Deum.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział piąty
Tego samego dnia zagrzmiało w całych Taurogach o zwycięstwie wareckim i taka trwoga padła na wszystkich stronników szwedzkich, że sam Sakowicz nie śmiał karać księży, którzy publicznie odśpiewali w okolicznych kościołach Te Deum.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXII
Śpiewano Te Deum w obozie, a stamtąd echo niosło je po całej Francji.
Trzej muszkieterowie, Aleksander Dumas (ojciec) · Rozdział XVI. Oberża „Pod Czerwonym Gołębnikiem"

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.