Te Deum
łac.
- pierwsze słowa (właśc. Te Deum laudamus ) wczesnochrześcijańskiego hymnu ku chwale Boga: „Ciebie Boga wysławiamy".
- własc. Te Deum laudamus : Ciebie Boga wysławiamy; hymn kościelny, śpiewany przy szczególnie uroczystych okazjach.
- hymn znany od czasów wczesnochrześcijańskich, głoszący chwałę Boga ( Ciebie, Boże, wysławiamy ).
- początek psalmu „Ciebie, Boże, wysławiamy", zwyczajowo śpiewanego w podzięce za zwycięstwo.
W lekturach
Wreszcie, gdy obaj królowie kazali śpiewać, każdy w swoim obozie, Te Deum, powziął postanowienie, aby się udać gdzie indziej roztrząsać problemy przyczyn i skutków.
W Rzymie śpiewano Te Deum.
Tego samego dnia zagrzmiało w całych Taurogach o zwycięstwie wareckim i taka trwoga padła na wszystkich stronników szwedzkich, że sam Sakowicz nie śmiał karać księży, którzy publicznie odśpiewali w okolicznych kościołach Te Deum.
…obozie niejedną trudność (z Kozakami, z Litwą po śmierci Chodkiewiczowa) usunęła, jednakże zwlókł się z łóżka dopiero przy Te Deum końcowym.…
Śpiewano Te Deum w obozie, a stamtąd echo niosło je po całej Francji.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Kandyd — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.