Czytam Lektury

signum

łac., łac.; tu forma M. lm: signa

  1. znak.

W lekturach

Wszelako powiem waćpannie, że zuchwałość ich niedobre to dla nas signum, bo to znaczy, że już się tu chłopstwo o wiktoriach Chmielnickiego zwiedziało i coraz się będzie stawać zuchwalsze.
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XX
Nie ubliżam ja jej wcale, jeno to ci powiem, że gdy przy niej siedzisz, tak ci policzki płomienieją, jakoby kto wyszczypał, i wąsikami ruszasz, i czub ci się jeży, i sapiesz, i drepczesz, i wydeptujesz jak grzywacz, a to są wszystko signa żądz.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział IX
W jarach tu i owdzie jeszcze się coś śniegu przytaiło, ale wysoki step zielony i wiatr ciepły wieje, od którego konie poczynają lenieć, a to najpewniejsze wiosny signum.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział XIV

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Pan Wołodyjowski — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.