personaliter
łac.
- osobiście.
W lekturach
„Pierwsze to pismo do was posyłam, ale bogdaj drugiego nie będzie, bo tu i poczty niepewne, i sam personaliter niedługo się między wami stawię.
Przybywszy ja zaś personaliter, aby pożegnać paterna rura, i zapłakawszy...
Zresztą i personaliter nieżyczliwy to dla mnie człowiek.
Przez pana Bogusza z drogi posyłam ci mój szczery afekt i instrukcje, które pan Bogusz personaliter ci oznajmi.
A jako o przygodę nietrudno, może i w nieprzyjacielskie ręce wpaść, choćby tegoż pana Wołodyjowskiego, który personaliter okrutnie na mnie zawzięty.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pan Wołodyjowski — tam to słowo pada najczęściej.
- kondycjaz łac.
- konfidencjałac.
- responsz łac.
- auxiliumłac.
- eksperiencjadaw.
- modestiałac.
- de publicisłac.
- absolutum dominiumłac.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.