parol
łac.: słowo, z fr.
- słowo honoru; tu: zakład.
W lekturach
— Pola dziś nie dam, ale parol kawalerski dam — rzekł pan Michał — że się stawię za trzy lub cztery dni, gdzie chcecie, jak tylko sprawy po służbie załatwię.
— rzekł Zagłoba — daj mnie tylko parol kawalerski, że co bądź się z Ketlingiem pokaże, przez miesiąc zostaniesz z nami.
Będziesz tam waćpan traktowany z należytym szacunkiem, jako gość i przyjaciel, dajęć na to parol kawalerski.
Niechby mnie wprzód kamienie zamkowe potłukły, nim bym miał kawalerski parol Bogu dany złamać!
— Innego kazałbym uwolnić na parol, że nie ucieknie, ale wy umiecie słowo łamać!
— Parol, panie Kuklinowski!
a waćpan dałbyś mi kawalerski parol, że ją bezpiecznie doprowadzisz.
Dałem parol kawalerski księżnej pani, a u mnie parol święta rzecz!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.
- kirysz fr.
- partyzantdaw., z fr.
- siładaw.
- jenodaw., gw.
- lubodaw.
- zalidaw.
- którengw.
- Chowański, Iwan Andriejewiczzm. 1682
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.