Czytam Lektury

parol

łac.: słowo, z fr.

  1. słowo honoru; tu: zakład.

W lekturach

— Pola dziś nie dam, ale parol kawalerski dam — rzekł pan Michał — że się stawię za trzy lub cztery dni, gdzie chcecie, jak tylko sprawy po służbie załatwię.
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XI
— rzekł Zagłoba — daj mnie tylko parol kawalerski, że co bądź się z Ketlingiem pokaże, przez miesiąc zostaniesz z nami.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział V
Będziesz tam waćpan traktowany z należytym szacunkiem, jako gość i przyjaciel, dajęć na to parol kawalerski.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XX
Niechby mnie wprzód kamienie zamkowe potłukły, nim bym miał kawalerski parol Bogu dany złamać!
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział L
— Innego kazałbym uwolnić na parol, że nie ucieknie, ale wy umiecie słowo łamać!
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXVI
— Parol, panie Kuklinowski!
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XVIII
a waćpan dałbyś mi kawalerski parol, że ją bezpiecznie doprowadzisz.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXXIV
Dałem parol kawalerski księżnej pani, a u mnie parol święta rzecz!
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXXV

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.