kindżał
- daw. broń biała; długi, obosieczny nóż z krótką rękojeścią, używany przez plemiona kaukaskie oraz Turków.
- długi nóż, często zakrzywiony.
W lekturach
Przez czas jakiś słowa nie mógł przemówić; żyły na karku mu spęczniały, ręka chwyciła za kindżał.
…szcze w innych sferach utrzymywano na „pe", że schwytani zostali czterej zbójcy, obładowani rewolwerami, dynamitem oraz kindżałami — i wymieniano nazwiska: Łukasik, Banasik, Wątroba i Józef Zapieralski.…
Nozdrza ich chciwie wciągały woń safianu, którego wielkie fabryki prowadzili przemyślni przybysze z Kaffy, a oczy śmiały im się do bakalij, wschodnich kobierców, pasów, sadzonych szabel, kindżałów, łuków, lamp tureckich i wszelkiego rodzaju kosztowności.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.
- siładaw.
- jenodaw., gw.
- lubodaw.
- zalidaw.
- którengw.
- Chowański, Iwan Andriejewiczzm. 1682
- kulbakaz wł.
- kierzdaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.