Czytam Lektury

kańczug

  1. bicz z plecionego rzemienia osadzonego na krótkim kiju.
  2. bicz, bat.

W lekturach

„Pani" jedna mogłaby ich zładzić, a jeśli i tego uczynić nie zdoła, zasłoni przynajmniej drogą dziewkę przed ojcowskim tyraństwem, przed zamknięciem i kańczugiem.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział XXXVI
Jeżeli zaszło coś nie tak jak trzeba, wtedy otrzymywał takich spojrzeń drwiących, mściwych, okrutnych kilka z rzędu, na odchodnym jedno, dwa „mośćbrodzieju", wycedzone w taki sposób, że skóra cierpła jak od razów praojcowskiego kańczuga.
Popioły, Stefan Żeromski · Na pokucie
Kazałem gołych pognać kańczugami po śniegu, tak jakem raz panu Tumgratowi w Orszańskiem uczynił...
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział V
Występowali w nim biskupi w szatach z batystowymi rękawami, sędziowie w gronostajach, pręgierz, dyby, kieraty, kańczugi, a także bankiety Lorda mayora i całowanie stóp papieża.
Rok 1984, Orwell, George · 7
Pokuty zadano mu ciężkie, i co dzień grzbiet jego krwawił się pod kańczugiem Soroki; kazano mu praktykować pokorę i to było jeszcze cięższe, bo jej w sercu nie miał, przeciwnie, pychę miał i chełpliwość; kazano mu wreszcie uczynkami cnotliwymi poprawę stwierdz…
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XIII
Dla Boga, krzyżem będę przez rok co dzień leżał, kańczugami ciąć się każę, kościół nowy będę erygował, ale jej życia nie poświęcę!
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXV

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.