dziryt

Po trzykroć nań zabójczym dzirytem naciera;

Zbyszko, gdy koń jego powstrzymany w zapędzie siadł prawie całkiem na zadzie, podparł się dzirytem — i złamał go, więc jął się także miecza.

Na przeciwległej ścianie wisiały tarcze, których już nie używano w wieku ówczesnym; obok nich kopie polskie i dziryty wschodnie; siecznego oręża też dosyć, od szabli aż do gindżałów i jataganów, których głownie migotały różnymi kolorami jak gwiazdki w blasku o…

Zbrojna ona była w dziryty osadzone na długich ratyszczach i krótkie, krzywe miecze.

Z obydwu stron spiżowe latają dziryty.

I ty na innych Greków twoim bij dzirytem,

We wnętrzności odebrał ciężki raz dziryta,

W śmiałych ręku ogromne błyszczą się dziryty.