Czytam Lektury

cugle

  1. pasy, służące jeźdźcowi do kierowania koniem; inaczej: wodze, lejce.

W lekturach

— krzyczeli i rzucili się na karetę, uchwycili konia za cugle, pozabijali służbę i wyciągnęli na drogę przerażoną Gerdę.
Baśnie, Hans Christian Andersen · Królowa śniegu
A gdy równie bogate cugle mocno sprząże,
Iliada, Homer · Księga V
Wskoczył Bachman na siodło za jednym podskokiem, wokoło wesoło spojrzał mężnym okiem, derwiszowi staremu grzecznie się ukłonił, ściągnął cugle złociste, ostrogą zadzwonił, rzucił kulę przed siebie — a ta kula złota potoczyła się sama, jak żywa istota.
Klechdy sezamowe, Bolesław Leśmian · Baśń o pięknej Parysadzie i o ptaku Bulbulezarze
…rsi, gdy naraz jakaś potężna dłoń przyłamała ją Zbyszkowi przy samym ręku jak zeschłą trzcinę, potem taż sama dłoń ściągnęła cugle jego konia z tak straszliwą siłą, aż rumak zarył się wszystkimi czterema nogami w ziemię i stanął jak wkopany.…
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział czwarty

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Baśnie — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.