Czytam Lektury

burnus

z arab.

  1. długie wełniane okrycie podobne do płaszcza, noszone przez Arabów.
  2. wełniane okrycie, najczęściej białe, noszone przez Arabów.

W lekturach

Stanęli na wezwanie kalifa i Arabowie, których burnusy pokryły jakoby śniegiem kuczunkauryjskie błonie; byli między nimi i koczownicy z pustyń piaszczystych, i mieszkańcy miast od Medyny do Mekki.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział XLV
Łagodny dotychczas Saba począł warczeć głucho i groźnie, tak że Chamis na rozkaz pana Rawlisona musiał go znów chwycić za obrożę, a tymczasem dwaj ludzie, przybrani w białe burnusy, stanęli przed namiotami.
W pustyni i w puszczy, Sienkiewicz, Henryk · ROZDZIAŁ IV

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Pan Wołodyjowski — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.