barbarus
łac., łac.: brodaty
- barbarzyńca; przen.: człowiek nieokrzesany, niecywilizowany.
- barbarzyńca; tu D. lm barbarorum : barbarzyńców.
- człowiek prymitywny, niecywilizowany.
W lekturach
Toć ja przecie nie żaden barbarus.
— Kto by nie wiedział o mężu, któren Burłaja, wodza barbarorum, usiekł, któren Radziwiłłowi wojsko pobuntował...
— Barbarus jestem, barbarus!
Toć ja nie żaden barbarus ani wilk jestem, a Bóg widzi, ile mam życzliwości dla waćpanny.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pan Wołodyjowski — tam to słowo pada najczęściej.
- kondycjaz łac.
- konfidencjałac.
- responsz łac.
- auxiliumłac.
- eksperiencjadaw.
- modestiałac.
- de publicisłac.
- absolutum dominiumłac.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.