banitem
- dziś popr. forma N. lp: banitą; banita : wygnaniec, osoba za jakieś przestępstwo skazana na wygnanie.
W lekturach
Za nim szedł pan Ranicki, herbu Suche Komnaty, rodem z województwa mścisławskiego, z którego był banitem za zabójstwo dwóch szlachty posesjonatów.
Bo nie pójdę za człowieka, na którym ciężą łzy ludzkie i krew ludzka, którego palcami wytykają, banitem, rozbójnikiem zowią i za zdrajcę mają!
Nie będę banitem, Oleńka, z ludźmi się pojednam, sławę odzyszczę, ojczyźnie się zasłużę, krzywdy naprawię...
Rzeczypospolitej i tobie jednej oddałbym wszystką krew moją, ale gorze mi, jeśli w sercu na wieki banitem mnie ogłosisz!"
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.
- siładaw.
- jenodaw., gw.
- lubodaw.
- zalidaw.
- którengw.
- Chowański, Iwan Andriejewiczzm. 1682
- kulbakaz wł.
- kierzdaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.