Czytam Lektury

arkan

tatarskie: argan

  1. sznur z pętlą na końcu używany do ujarzmiania dzikich koni; lasso.
  2. bicz, sznur, używany przez Tatarów do walki; lasso.
  3. mocny sznur, więzy.
  4. sznur, lina.

W lekturach

Rzucali nam na szyje rzemienne arkany,
Kordian, Słowacki, Juliusz · SCENA I
— Żyje, panie namiestniku, ale charcze; arkan go zdławił.
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział I
Mając ze sobą trzech żołnierzy, kazał jednemu z nich wziąć Kmicica na arkan i wszyscy razem udali się ku Lgocie, gdzie stał pułk Kuklinowskiego.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XVIII
Wyrwawszy się z ojcowskiej uździenicy nie mógł już znieść żadnego arkanu.
Przedwiośnie, Żeromski, Stefan · Część pierwsza — Szklane domy
poczułem na szyi arkan —
Wesele, Wyspiański, Stanisław · SCENA X
Nim się ów ciężki rajtar obejrzy, już go Tatar na arkan weźmie.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXXII
— To go sobie każę do kulbaki na arkanie przytroczyć i piechotą pójdzie, jeżeli konia żałuje.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXXIII
Arkany poczęły świstać w powietrzu.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XL

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.